Take a fresh look at your lifestyle.

اختلال بیش فعالی و نقص توجه ADHD در کودکان

24

در این قسمت از مجله بی نسخه می خواهیم شما مخاطبین گرامی را با هرچیز که باید در مورد اختلال بیش فعالی و نقص توجه ADHD در کودکان بدانید، آشنا کنیم. پس در ادامه با مقاله اختلال بیش فعالی و نقص توجه ADHD در کودکان همراه باشید.

 

تشخیص ADHD در کودکان

اگرچه ممکن است کودک شما علائمی داشته باشد که به نظر می رسد بیش فعالی است، اما ممکن است در اشتباه باشید. به همین دلیل برای بررسی این مشکل به پزشک نیاز دارید.

برای تشخیص ADHD در کودکان می توانید از متخصصان اطفال، روانپزشکان و روانشناسان کودک کمک بگیرید تا این اختلال در کودک به درستی تشخیص داده شده و کنترل شود. تشخیص فرآیندی است که طی چندین مرحله انجام می شود و شامل جمع آوری اطلاعات زیادی از چندین منبع است.

متخصصان برای تشخیص این بیماری از اطلاعات بدست آمده از چندین منبع از جمله مدارس، مراقبان کودک و والدین استفاده می کند و نحوه رفتار کودک را نسبت به هم سالان خودش در نظر می گیرد. یک پزشک همچنین از شما می پرسد که علائم کودک شما چیست ، چه مدت قبل این علائم شروع شده است و این رفتار چگونه بر فرزند شما و بقیه اعضای خانواده تأثیر می گذارد.

پزشکان ADHD را در کودکان بعد از اینکه کودک از میان علائمی که در ادامه گفته خواهد شد، شش علامت یا بیشتر از آن را برای مدت شش ماه نشان داد، تشخیص می دهند. تشخیص ADHD در کودکان زیر 5 سال بسیار دشوار است. این امر به این دلیل است که در بسیاری از کودکان در سنین قبل از مدرسه برخی علائم مربوط به ADHD در شرایط مختلف مشاهده می شود. همچنین، کودکان در طول سال های قبل از مدرسه رفتن بسیار سریع تغییر می کنند.

تو بخش مادر و کودک داروخانه آنلاین بی نسخه هر چیزی که برای خودت و کودکت لازم داشته باشی رو می تونی پیدا کنی، بخری و در خونه تحویل بگیری!!!

برخی از علائمی که ADHD را در کودکان نشان می دهد شامل بی توجهی، بیش فعالی و بی فکر عمل کردن است. بسیاری از کودکان مبتلا به ADHD:

  • مدام در حرکت هستند
  • بی قرار و نا آرام هستند
  • اشتباهات سهل انگارانه انجام می دهند
  • اغلب چیزها را گم می کنند
  • به نظر می رسد که به حرف گوش نمی کنند
  • به راحتی حواسشان پرت می شود
  • کارها را نا تمام رها می کنند
  • غالباً در مواقعی که انتظار می رود که نشسته باشند، صندلی خود را ترک می کنند
  • غالبا در شرایط نامناسب نیز در حال دویدن و بالا رفتن از جایی هستند
  • نمی توانند بدون سر و صدا بازی کنند یا در فعالیت های دسته جمعی شرکت کنند
  • بیش از اندازه صحبت می کنند.
  • قبل از آنکه سؤال تکمیل شود می خواند به آن پاسخ دهند
  • در منتظر ماندن برای نوبت خود مشکل دارند
  • حرف دیگران را قطع کرده یا در آن دخالت می کنند
  • در سازماندهی وظایف و فعالیتها مشکل دارند
  • فعالیت های روزمره را فراموش می کنند

اختلال بیش فعالی و نقص توجه ADHD

برای تشخیص بیش فعالی، کودک شما باید یک معاینه جسمی کامل، از جمله آزمایش های بینایی و شنوایی را انجام دهد. همچنین ، FDA  استفاده از نوار مغزی یا آزمایش EEG را تایید کرده است. این اسکن که برای استفاده در سنین 6 تا 17 سال تأیید شده است، به عنوان بخشی از یک آزمایش کامل پزشکی و روانشناسی مورد استفاده قرار می گیرد.

ارزیابی ممکن است شامل مصاحبه با شما، معلمان فرزندتان و هر بزرگسال دیگری باشد که در زندگی فرزند شما نقش زیادی ایفا می کنند. متخصص ممکن است از هر یک از شما بخواهد فرم های استاندارد معروف به “مقیاس های رتبه بندی رفتار”  را برای ارزیابی جنبه های مختلف رفتار فرزندتان پر کنید. این مقیاس ها همچنین ممکن است بعداً برای پیگیری روند درمان استفاده شوند.

متخصص باید سابقه پزشکی کامل را برای بررسی سایر شرایطی که ممکن است بر رفتار کودک تأثیر بگذارد، تهیه کند.

فکر می کنی کودکت به اندازه کافی رشد نمی کنه و از بقیه هم سن و سالاش ریز تره؟ تو بی نسخه مکمل های رشد کودک خوبی هست که می تونی تهیه کنی تا کودکت رشد بهتری داشته باشه.

در برخی شرایط خاص که برای کودک پیش می آید، ممکن است کودک از خود رفتاری مشابه ADHD نشان دهد. برخی از این شرایط عبارتند از:

 

  • تغییرات عمده زندگی (مانند طلاق، مرگ در خانواده، یا جابجایی که اخیرا انجام شده باشد)
  • تشنج های کشف نشده
  • مشکلات تیروئید
  • مشکلات خواب
  • اضطراب
  • افسردگی
  • اختلال دوقطبی
  • اختلالات پزشکی موثر بر عملکرد مغز

 

همانطور که گفته شد، اگرچه بسیاری از کودکان برخی از رفتارهای مربوط به ADHD را نشان می دهند، اما لزوماً این اختلال را ندارند. برای تشخیص ADHD  لازم است که این رفتارها حداقل 6 ماه ادامه داشته باشد، برخی علائم قبل از 12 سالگی شروع شده باشند، علائم در دو یا چند محیط (مانند مدرسه و خانه) وجود داشته باشد و به طور قابل توجهی کودک را تحت تأثیر قرار دهد.

اختلال بیش فعالی و نقص توجه ADHD

3 نوع ADHD در کودکان

با توجه به علائمی که در اختلال ADHD وجود دارد، می توان آن را به سه دسته تقسیم کرد:

 

  • نوع بیش فعال / تکانشی: در این نوع، کودکان هر دو رفتار بیش فعالی و تکانشی نشان می دهند، اما در بیشتر موارد، آنها قادر به توجه هستند.
  • نوع بی توجه: در این نوع اختلال که قبلاً اختلال کمبود توجه (ADD) نامیده می شد، کودکان بیش از حد فعال نیستند. آنها کلاس یا فعالیتهای دیگر را مختل نمی کنند، بنابراین ممکن است علائم آنها مشاهده نشود. اما توجه لازم را در امور مختلف از خود نشان نمی دهند.
  • نوع ترکیبی (بی توجه و بیش فعال / تکانشی): کودکان با این نوع ADHD هر دو دسته از علائم را نشان می دهند. این شایع ترین شکل ADHD است.

 

بررسی اجمالی درمان ADHD

برنامه های درمانی ممکن است شامل برنامه های آموزش ویژه، مداخلات روانشناختی و درمان دارویی باشد. تا آنجا که می توانید در مورد گزینه های درمانی بیاموزید و آنها را با پزشک کودک خود در میان بگذارید تا بتوانید بهترین برنامه را برای کودک خود تنظیم کنید.

مطالعات نشان می دهد که درمان طولانی مدت با ترکیبی از داروها و رفتار درمانی بسیار بهتر از درمان دارویی به تنهایی، یا عدم انجام درمان های خاص در کنترل بیش فعالی، تکانشگری، بی توجهی و علائم اضطراب و افسردگی است. آن دسته از کودکانی که علاوه بر مصرف داروهای ADHD تحت انواع دیگر درمان قرار می گیرند، مهارت های اجتماعی بهتری دارند.

داروهای ADHD به فرم های کوتاه اثر (ترشح فوری) ، متوسط و طولانی مدت در دسترس هستند. ممکن است مدتی طول بکشد تا پزشک بهترین دارو ، دوز و برنامه را برای فرد مبتلا به ADHD پیدا کند. داروهای ADHD گاهی عوارض جانبی دارند ، اما این موارد در اوایل درمان اتفاق می افتد. معمولاً عوارض جانبی خفیف است و مدت زیادی ادامه ندارد.

کودکت به خاطر دل درد و مشکلات گوارشی اذیت می شه؟ یه سر به بی نسخه بزن و مکمل های گوارش کودکان رو ببین، حتما یه مکمل خوب برای کمک به کودکت پیدا می کنی.

درمان های رفتاری برای کودکان مبتلا به ADHD

درمان رفتاری برای کودکان مبتلا به ADHD شامل ایجاد راه های روتین برای تشویق و بیان واضح انتظارات از کودک است.

سایر روش های درمان ADHD که ممکن است به نفع فرزند شما باشد شامل موارد زیر است:

 

آموزش مهارتهای اجتماعی: این کار می تواند به کودک مبتلا به بیش فعالی کمک کند رفتارهایی را یاد بگیرد که به آنها در ایجاد و حفظ روابط اجتماعی کمک کند.

گروههای پشتیبانی و آموزش مهارتهای والدین: این روش شامل حمایت از والدین و کمک به آنها در یادگیری بیشتر در مورد ADHD و نحوه عملکرد به عنوان والدین کودکی که بیش فعالی دارد، می شود.

 

چه درمانی برای کودک من بهترین است؟

هیچ درمانی به تنهایی برای تمام کودکان مبتلا به ADHD جواب نمی دهد. برای یافتن بهترین درمان برای هر کودک، نیازها و سوابق شخصی هر کودک باید به دقت مورد بررسی قرار گیرد.

به عنوان مثال، ممکن است یک کودک با مصرف یک دارو عوارض جانبی نامطلوبی را تجربه کند، که باعث می شود آن نوع درمان برایش غیرقابل قبول باشد. اگر کودک مبتلا به ADHD دارای اضطراب یا افسردگی باشد، ممکن است درمان ترکیبی دارو و درمان رفتاری بهترین راه درمانی برای او باشد. برای یافتن بهترین راه درمانی برای هر کودک، همکاری با پزشک امری ضروری است.

 

منبع: www.webmd.com