Take a fresh look at your lifestyle.

تأثیر امیدواری بر سلامتی در شرایط همه گیری کرونا و راه هایی برای ایجاد آن

60

در این قسمت از مجله بی نسخه می خواهیم شما مخاطبین گرامی را با حقایقی درباره امیدواری و اثرات آن روی سلامتی آشنا کنیم. پس در ادامه با مقاله تأثیر امیدواری بر سلامتی در شرایط همه گیری کرونا و راه هایی برای ایجاد آن همراه باشید.

دیانا برچر، روانشناس بالینی از دانشگاه رایرسون تورنتو می گوید: ” وقتی از نظر مالی، سلامتی، روابط و حتی زندگی کردن در شرایط همه گیری با چالش هایی روبرو می شویم، بسیار طبیعی است که باید تلاش بیشتری داشته باشیم و بیشتر کار کنیم تا چیزی برای امیدار بودن پیدا کنیم.” در شرایط امروزی و با وجود بیماری کرونا، عدم اطمینان از شرایط همه گیری بیماری و اثرات طولانی مدت آن می تواند موجب از بین رفتن امید در زندگی شود.

هرچند که امید ممکن است دست نیافتنی به نظر برسد، تحقیقات نشان می دهد خوش بینی و امیدواری می تواند تأثیر مثبتی بر سلامت روحی و جسمی شما داشته باشد.

طبق مطالعه ای در سال 2019، محققان دریافتند که خوش بینی به طور متوسط 11 تا 15 درصد روی طول عمر بیشتر مؤثر است و احتمال رسیدن به سن 85 سال یا بیشتر را بالا می برد.

کلودیا ترودل- فیتزجرالد، دانشمند و محقق و روانشناس بالینی دانشگاه هاروارد می گوید: “تحقیقات نشان می دهد افراد خوشبین به احتمال زیاد در سلامتی پیر می شوند و عمر طولانی تری دارند. همچنین احتمال ابتلای این افراد به بیماری های مزمن، به ویژه بیماری های قلبی عروقی کمتر است. “

وی افزود: “افراد خوش بین بیشتر تمایل به انجام فعالیت بدنی، داشتن رژیم غذایی سالم و همچنین سیگار کشیدن کمتری دارند که به نوبه خود به سلامتی بهتر با گذشت زمان کمک می کند. همچنین شواهدی وجود دارد که خوش بینی و امیدواری با کاهش خطر فشار خون و اضافه وزن در ارتباط است، بنابراین بعداً خطر بیماری های مزمن و مرگ زودرس را کاهش می دهد.”

گرچه دلایل خوبی برای امیدوارتر شدن وجود دارد، اما یافتن راه هایی برای ایجاد امید چالش برانگیز است. با این حال، کارشناسان می گویند پنج نکته زیر می تواند به شما کمک کند تا از جنبه مثبت زندگی استفاده کنید.

اگه تو این شرایط کرونا سختته از خونه بری بیرون واسه خرید ماسک و ضدعفونی کننده ها همین الان برو از بی نسخه هرچی که لازم داری رو بخر !!!

کمی کنترل اوضاع را بدست بگیرید.

روانشناس مشهور و فقید، شین جی لوپز، امید را چنین توصیف کرد: “اعتقاد به اینکه آینده بهتر از حال حاضر خواهد بود، همراه با اعتقاد به این که شما قدرت بهتر کردن آینده را دارید.”

این نظریه تا حدی می گوید، ما کنترل می کنیم که چه اتفاقی خواهد افتاد. اگرچه در طی همه گیری، ما نمی توانیم کنترل زیادی روی اوضاع داشته باشیم،  اما مواردی نیز وجود دارد که می توانیم آنها را کنترل کنیم.

فکر کردن در این مورد آنچه که در کنترل شماست و می تواند تأثیر مثبتی روی شما و دیگران داشته باشد، روش خوبی برای مقابله با احساس نا امیدی است.

برچر می گوید: “برخی از افراد انتخاب می كنند كه نسبت به اطرافیان خود بی توجه نباشند و تا جایی که می توانند به دیگران کمک کنند تا شرایط بهتری ایجاد کنند. با این كار آنها احتمالاً احساس خوش بینی بیشتری می كنند زیرا قادر به انجام کاری در جهت بهبود اوضاع هستند.”

به دنبال خبرهای خوب و روزنه های امید باشید.

تأثیر امیدواری بر سلامت جسمی و روحی

غالباً وقتی افراد با شرایط چالش برانگیزی روبرو می شوند، در مورد چگونگی غلبه بر چالش های مشابه قبلی تأمل می کنند. با این حال، چون شرایط همه گیری یک شرایط منحصر به فرد است، این استراتژی دشوار است.

برچر می گوید: “یكی از راههای خوش بین ماندن در این روزها تمركز بر روی اخبار خوب مانند تولید واكسن است. در صورتی که احساس آسیب پذیری، اضطراب یا ناراحتی بیشتر می کنید اخبار منفی را از رسانه ها محدود کنید. می توانید برای محافظت از سلامت روان خود چند روزی تلویزیون دیدن یا روزنامه خواندان خود را محدود کنید. “

یادداشت برداری از تغییرات به وجود آمده در جهت بهبودی که در شرایط همه گیری ایجاد شده است، می تواند باعث ایجاد احساس مثبت و انعطاف پذیری نیز شود.

وی افزود: “شاید كسی توانسته است با پیاده روی هر روزه فعالیت فیزیکی خود را افزایش دهد، از طریق تکنولوژی با دوستان قدیمی خود ارتباط برقرار كند، وقت بیشتری را با فرزندان خود بگذراند یا مرتباً غذا را در خانه آماده كند.”

 

قدردانی را تمرین کنید.

ترودل- فیتزجرالد می گوید چه بخواهید چه چیزی را برای آن تشکر می کنید یادداشت کنید یا درباره آن فکر کنید ، تحقیقات نشان می دهد که تمرین منظم مهربانی و ابراز قدردانی می تواند احساس خوشبختی و خوش بینی را در فرد تقویت کند “با یادآوری به خودمان که اتفاقات خوب حتی در زمانهای تاریک نیز اتفاق می افتد.”

برچر ضمن موافقت با این گفته، خاطرنشان کرد که انسان دارای یک سوگیری منفی ذاتی است، که گاهی کار را دشوار می کند.

“سازگاری با مشکلات، خطر و ریسک به صورت ذاتی در مغز ما نهادینه شده است چرا که بقای ما به آن بستگی دارد. بنابراین تمایل داریم در زمان احساس خطر مهارت بیشتری داشته باشیم. با این وجود، تلاش بیشتری لازم است تا به چیزهایی که برای ما خوشحال کننده است و می توانیم نسبت به آنها سپاسگزار باشیم، توجه کنیم.”

امیدواری و قدردانی

شکرگزاری عملی ارادی است، نه یک پاسخ غریزی. بنابراین برچر پیشنهاد می کند برای شروع سپاسگزاری سوالات زیر را از خود بپرسید:

  • امروز چه اتفاقات خوبی افتاده است؟
  • نقش من در رخ دادن این اتفاقات خوب چه بوده است؟
  • این اتفاقات خوب چه پیامی برای من دارد؟

“هرچه بیشتر تمرین کنید، مشاهده چیزهای خوب در هر روز آسان تر می شود و این کار به یک تعادل برای منفی گرایی تبدیل می شود. “

 

سرزنش بدشانسی

دکتر مارتین سلیگمن در کتاب خود، “خوش بینی آموخته شده”، خوش بینی را به عنوان سبکی توضیحی تعریف می کند که مردم برای درک چرایی اتفاقات خوب و بد استفاده می کنند. وی نوشت كه افراد بدبین می توانند با بازاندیشی در نحوه واكنش به مشکلات، خوش بین باشند.

به عنوان مثال، سلیگمن اظهار داشت كه افراد خوش بین معتقدند وقایع منفی موقتی بوده و خود را برای این وقایع سرزنش نمی کنند بلکه عوامل خارجی را مقصر این اتفاقات به شمار می آورند. در حالی كه افراد بدبین به علل دائمی ایجاد شده توسط خود اشاره می كنند.

به علاوه، در زمان شکست خوردن، افراد خوش بین شکست را فقط در یک زمینه می بینند و امید خود را دوباره به دست می آورند در حالی که بدبین ها معتقدند شکست در یک زمینه، به معنای شکست در تمام زمینه های زندگی است.

ممکنه تو این روزا احساس کنی بدنت به مواد مغذی بیشتری نیاز داره تا قوی بمونه. می تونی تو بی نسخه کلی مکمل خوب پیدا کنی تا بدن خودت و اعضای خانواده ات رو تقویت کنی و از مریض شدنتون جلوگیری کنی!!!

منتظر زمانهای بهتر باشید.

برنامه ریزی فعالیت های ایمن که می تواند با کنترل COVID-19 محقق شود، می تواند بسیار کمک کننده و امید بخش باشد.

ترودل-فیتزجرالد می گوید: “به عنوان مثال، در صورت خوب بودن هوا می توان یک دورهمی کوچک خارج از منزل را با چند دوست صمیمی یا اعضای خانواده ترتیب داد و شروع به فکر کردن در مورد جزئیات، مانند مهمانان، مکان، موسیقی و … کرد”.

در نظر داشتن این که شرایط همه گیری بیماری قرار نیست برای همیشه ما را از دیدن افرادی که دوستشان داریم و شرکت در فعالیتهای مورد علاقه خود محروم کند، امیدوار کننده ترین فکر در بین همه ما خواهد بود.

منبع: www.healthline.com